ترجمه فارسی قرآن

ترجمه سوره انسان – مکارم شیرازی

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

آیا زمانى طولانى بر انسان گذشت كه چیز قابل ذكرى نبود؟! (۱)

ما انسان را از نطفه مختلطى آفریدیم، و او را مى‏آزماییم; (بدین جهت) او را شنوا و بینا قرار دادیم! (۲)

ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاكر باشد (و پذیرا گردد) یا ناسپاس! (۳)

ما براى كافران، زنجیرها و غلها و شعله‏هاى سوزان آتش آماده كرده‏ایم! (۴)

به یقین ابرار (و نیكان) از جامى مى‏نوشند كه با عطر خوشى آمیخته است، (۵)

از چشمه‏اى كه بندگان خاص خدا از آن مى‏نوشند، و از هر جا بخواهند آن را جارى مى‏سازند! (۶)

آنها به نذر خود وفا مى‏كنند، و از روزى كه شر و عذابش گسترده است مى‏ترسند، (۷)

و غذاى (خود) را با اینكه به آن علاقه (و نیاز) دارند، به «مسكین‏» و «یتیم‏» و «اسیر» مى‏دهند! (۸)

(و مى‏گویند:) ما شما را بخاطر خدا اطعام مى‏كنیم، و هیچ پاداش و سپاسى از شما نمى‏خواهیم! (۹)

ما از پروردگارمان خائفیم در آن روزى كه عبوس و سخت است! (۱۰)

(بخاطر این عقیده و عمل) خداوند آنان را از شر آن روز نگه مى‏دارد و آنها را مى‏پذیرد در حالى كه غرق شادى و سرورند! (۱۱)

و در برابر صبرشان، بهشت و لباسهاى حریر بهشتى را به آنها پاداش مى‏دهد! (۱۲)

این در حالى است كه در بهشت بر تختهاى زیبا تكیه كرده‏اند، نه آفتاب را در آنجا مى‏بینند و نه سرما را! (۱۳)

و در حالى است كه سایه‏هاى درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده و چیدن میوه‏هایش بسیار آسان است! (۱۴)

و در گرداگرد آنها ظرفهایى سیمین و قدحهایى بلورین مى‏گردانند (پر از بهترین غذاها و نوشیدنى‏ها)، (۱۵)

ظرفهاى بلورینى از نقره، كه آنها را به اندازه مناسب آماده كرده‏اند! (۱۶)

و در آنجا از جامهایى سیراب مى‏شوند كه لبریز از شراب طهورى آمیخته با زنجبیل است، (۱۷)

از چشمه‏اى در بهشت كه نامش سلسبیل است! (۱۸)

و بر گردشان (براى پذیرایى) نوجوانانى جاودانى مى‏گردند كه هرگاه آنها را ببینى گمان مى‏كنى مروارید پراكنده‏اند! (۱۹)

و هنگامى كه آنجا را ببینى نعمتها و ملك عظیمى را مى‏بینى! (۲۰)

بر اندام آنها ( بهشتیان) لباسهایى است از حریر نازك سبزرنگ، و از دیباى ضخیم، و با دستبندهایى از نقره آراسته‏اند، و پروردگارشان شراب طهور به آنان مى‏نوشاند! (۲۱)

این پاداش شماست، و سعى و تلاش شما مورد قدردانى است! (۲۲)

مسلما ما قرآن را بر تو نازل كردیم! (۲۳)

پس در (تبلیغ و اجراى) حكم پروردگارت شكیبا (و با استقامت) باش، و از هیچ گنهكار یا كافرى از آنان اطاعت مكن! (۲۴)

و نام پروردگارت را هر صبح و شام به یاد آور! (۲۵)

و در شبانگاه براى او سجده كن، و مقدارى طولانى از شب، او را تسبیح گوى! (۲۶)

آنها زندگى زودگذر دنیا را دوست دارند، در حالى كه روز سختى را پشت سر خود رها مى‏كنند! (۲۷)

ما آنها را آفریدیم و پیوندهاى وجودشان را محكم كردیم، و هر زمان بخواهیم جاى آنان را به گروه دیگرى مى‏دهیم! (۲۸)

این یك تذكر و یادآورى است، و هر كس بخواهد (با استفاده از آن) راهى به سوى پروردگارش برمى‏گزیند! (۲۹)

و شما هیچ چیز را نمى‏خواهید مگر اینكه خدا بخواهد، خداوند دانا و حكیم بوده و هست! (۳۰)

و هر كس را بخواهد (و شایسته بداند) در رحمت (وسیع) خود وارد مى‏كند، و براى ظالمان عذاب دردناكى آماده ساخته است! (۳۱)

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا