فرهنگ واژگان

  • بدون تصویر

    اِحکام

    معنای واژه اِحکام: اتقان و محکم کارى (کتاب احکمت آیاته). (هود 1)

  • بدون تصویر

    بوار

    معنای واژه بوار؛ هلاک (احلوا قومهم دار البوار) (ابراهیم 28)

  • بدون تصویر

    حُرُم

    معنای واژه حُرُم: جمع حرام، مقصود کسى است که مُحرم براى حج یا عمره است (غیر محلّی الصّید وأنتم حرم). (مائده 1)

  • بدون تصویر

    اَلْىْ

    معنای واژه اَلْىْ: نعمت؛ و آلاء جمع آن است (فاذکروا آلاء الله). (اعراف 69)

  • بدون تصویر

    بَلس

    معنای واژه بَلس: اِبلاس: یأس، اندوه و غمى که به شدت به انسان روى می ‏آورد. واژه (ابلیس) نیز از این کلمه میباشد (یبلس المجرمون). (روم 12)

  • بدون تصویر

    اَیّم

    معنای واژه اَیّم: زن یا مرد بدون همسر (وأنکحوا الایامى منکم). (نور 32)

  • بدون تصویر

    جائر

    جور: ستم کردن. معنای واژه جائر: منحرف از حق (وعلى اللّه قصد السبیل ومنها جائر) (نحل 9).

  • بدون تصویر

    حلم

    معنای واژه حلم: بردبارى (فبشّرناه بغلام حلیم). (صافات 101)

  • بدون تصویر

    جَدَث

    معنای واژه جَدَث: قبر (یخرجون من الأجداث سراعاً). (معارج 43)

  • بدون تصویر

    حطب

    معنای واژه حطب: هیزم (حمّاله الحطب). (مسد 4) (کنایه از سخن‏چینى است).

  • بدون تصویر

    امام

    معنای واژه امام: کسى است که به پیشوایى او در قول و فعل اقتداء میشود چه حق و چه باطل (یوم ندعوا کل اناس بامامهم). (اسراء 71)

  • بدون تصویر

    اُجاج

    معنای واژه اُجاج: آب شور مایل به تلخى (ملح اجاج). (فاطر 12)

  • بدون تصویر

    جَوْب

    معنای واژه جَوْب: شکافتن و نقب زدن، تونل (جابوا الصّخر بالواد). (فجر 9)

  • بدون تصویر

    اَوْب

    معنای واژه اَوْب: بازگشت کردن (لِلْطَّاغِینَ مَآبًا). (نباً 22) * اوب فقط در باره موجودى است که با اراده است اما رجوع در باره موجود بااراده و بیاراده هر دو اطلاق میشود.

دکمه بازگشت به بالا