ترجمه فارسی قرآن

ترجمه سوره نبأ – مکارم شیرازی

به نام خداوند بخشنده مهربان

آنها از چه چیز از یكدیگر سوال مى‏كنند؟! (۱)

از خبر بزرگ و پراهمیت (رستاخیز)! (۲)

همان خبرى كه پیوسته در آن اختلاف دارند! (۳)

چنین نیست كه آنها فكر مى‏كنند، و بزودى مى‏فهمند! (۴)

باز هم چنین نیست كه آنها مى‏پندارند، و بزودى مى‏فهمند (كه قیامت حق است)! (۵)

آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟! (۶)

و كوه‏ها را میخهاى زمین؟! (۷)

و شما را بصورت زوجها آفریدیم! (۸)

و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم، (۹)

و شب را پوششى (براى شما)، (۱۰)

و روز را وسیله‏اى براى زندگى و معاش! (۱۱)

و بر فراز شما هفت (آسمان) محكم بنا كردیم! (۱۲)

و چراغى روشن و حرارت‏بخش آفریدیم! (۱۳)

و از ابرهاى باران‏زا آبى فراوان نازل كردیم، (۱۴)

تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم، (۱۵)

و باغهایى پردرخت! (۱۶)

(آرى) روز جدایى، میعاد همگان است! (۱۷)

روزى كه در «صور» دمیده مى‏شود و شما فوج فوج (به محشر) مى‏آیید! (۱۸)

و آسمان گشوده مى‏شود و بصورت درهاى متعددى درمى‏آید! (۱۹)

و كوه‏ها به حركت درمى‏آید و بصورت سرابى مى‏شود! (۲۰)

مسلما (در آن روز) جهنم كمینگاهى است بزرگ، (۲۱)

و محل بازگشتى براى طغیانگران! (۲۲)

مدتهاى طولانى در آن مى‏مانند! (۲۳)

در آنجا نه چیز خنكى مى‏چشند و نه نوشیدنى گوارایى، (۲۴)

جز آبى سوزان و مایعى از چرك و خون! (۲۵)

این مجازاتى است موافق و مناسب (اعمالشان)! (۲۶)

چرا كه آنها هیچ امیدى به حساب نداشتند، (۲۷)

و آیات ما را بكلى تكذیب كردند! (۲۸)

و ما همه چیز را شمارش و ثبت كرده‏ایم! (۲۹)

پس بچشید كه چیزى جز عذاب بر شما نمى‏افزاییم! (۳۰)

مسلما براى پرهیزگاران نجات و پیروزى بزرگى است: (۳۱)

باغهایى سرسبز، و انواع انگورها، (۳۲)

و حوریانى بسیار جوان و هم‏سن و سال، (۳۳)

و جامهایى لبریز و پیاپى (از شراب طهور)! (۳۴)

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‏اى مى‏شنوند و نه دروغى! (۳۵)

این كیفرى است از سوى پروردگارت و عطیه‏اى است كافى! (۳۶)

همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ كس حق ندارد بى اجازه او سخنى بگوید (یا شفاعتى كند)! (۳۷)

روزى كه «روح‏» و «ملائكه‏» در یك صف مى‏ایستند و هیچ یك، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمى‏گویند، و (آنگاه كه مى‏گویند) درست مى‏گویند! (۳۸)

آن روز حق است; هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش برمى‏گزیند! (۳۹)

و ما شما را از عذاب نزدیكى بیم دادیم! این عذاب در روزى خواهد بود كه انسان آنچه را از قبل با دستهاى خود فرستاده مى‏بیند، و كافر مى‏گوید: «اى كاش خاك بودم (و گرفتار عذاب نمى‏شدم)!» (۴۰)

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا