ترجمه فارسی قرآن

ترجمه سوره نور – مکارم شیرازی

به نام خداوند بخشنده و بخشایشگر

(این) سوره‏اى است كه آن را فرو فرستادیم، و (عمل به آن را) واجب نمودیم، و در آن آیات روشنى نازل كردیم، شاید شما متذكر شوید! (1)

هر یك از زن و مرد زناكار را صد تازیانه بزنید; و نباید رافت (و محبت كاذب) نسبت به آن دو شما را از اجراى حكم الهى مانع شود، اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید! و باید گروهى از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده كنند! (2)

مرد زناكار جز با زن زناكار یا مشرك ازدواج نمی‏كند; و زن زناكار را، جز مرد زناكار یا مشرك، به ازدواج خود درنمی‏آورد; و این كار بر مؤمنان حرام شده است! (3)

و كسانى كه آنان پاكدامن را متهم می‏كنند، سپس چهار شاهد (بر مدعاى خود) نمی‏آورند ، آنها را هشتاد تازیانه بزنید و شهادتشان را هرگز نپذیرید; و آنها همان فاسقانند! (4)

مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند و جبران نمایند (كه خداوند آنها را می‏بخشد) زیرا خداوند آمرزنده و مهربان است. (5)

و كسانى كه همسران خود را (به عمل منافى عفت) متهم می‏كنند، و گواهانى جز خودشان ندارند، هر یك از آنها باید چهار مرتبه به نام خدا شهادت دهد كه از راستگویان است; (6)

و در پنجمین بار بگوید كه لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگویان باشد. (7)

آن زن نیز می‏تواند كیفر (زنا) را از خود دور كند، به این طریق كه چهار بار خدا را به شهادت طلبد كه آن مرد (در این نسبتى كه به او می‏دهد) از دروغگویان است. (8)

و بار پنجم بگوید كه غضب خدا بر او باد اگر آن مرد از راستگویان باشد. (9)

و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما نبود و اینكه او توبه‏پذیر و حكیم است (بسیارى از شما گرفتار مجازات سخت الهى می‏شدید)! (10)

مسلما كسانى كه آن تهمت عظیم را عنوان كردند گروهى (متشكل و توطئه‏گر) از شما بودند; اما گمان نكنید این ماجرا براى شما بد است، بلكه خیر شما در آن است; آنها هر كدام سهم خود را از این گناهى كه مرتكب شدند دارند; و از آنان كسى كه بخش مهم آن را بر عهده داشت عذاب عظیمی براى اوست! (11)

چرا هنگامی كه این (تهمت) را شنیدید، مردان و زنان با ایمان نسبت به خود (و كسى كه همچون خود آنها بود) گمان خیر نبردند و نگفتند این دروغى بزرگ و آشكار است؟! (12)

چرا چهار شاهد براى آن نیاوردند؟! اكنون كه این گواهان را نیاوردند، آنان در پیشگاه خدا دروغگویانند! (13)

و اگر فضل و رحمت الهى در دنیا و آخرت شامل شما نمی‏شد، بخاطر این گناهى كه كردید عذاب سختى به شما می‏رسید! (14)

به خاطر بیاورید زمانى را كه این شایعه را از زبان یكدیگر می‏گرفتید، و با دهان خود سخنى می‏گفتید كه به آن یقین نداشتید; و آن را كوچك می‏پنداشتید در حالى كه نزد خدا بزرگ است! (15)

چرا هنگامی كه آن را شنیدید نگفتید: «ما حق نداریم كه به این سخن تكلم كنیم; خداوندا منزهى تو، این بهتان بزرگى است‏»؟! (16)

خداوند شما را اندرز می‏دهد كه هرگز چنین كارى را تكرار نكنید اگر ایمان دارید! (17)

و خداوند آیات را براى شما بیان می‏كند، و خدا دانا و حكیم است. (18)

كسانى كه دوست دارند زشتیها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناكى براى آنان در دنیا و آخرت است; و خداوند می‏داند و شما نمی‏دانید! (19)

و اگر فضل و رحمت الهى شامل حال شما نبود و اینكه خدا مهربان و رحیم است (مجازات سختى دامانتان را می‏گرفت)! (20)

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! از گامهاى شیطان پیروى نكنید! هر كس پیرو شیطان شود (گمراهش می‏سازد، زیرا) او به فحشا و منكر فرمان می‏دهد! و اگر فضل و رحمت الهى بر شمانبود، هرگز احدى از شما پاك نمی‏شد; ولى خداوند هر كه را بخواهد تزكیه می‏كند، و خدا شنوا و داناست! (21)

آنها كه از میان شما داراى برترى (مالى) و وسعت زندگى هستند نباید سوگند یاد كنند كه از انفاق نسبت به نزدیكان و مستمندان و مهاجران در راه خدا دریغ نمایند; آنها باید عفو كنند و چشم بپوشند; آیا دوست نمی‏دارید خداوند شما را ببخشد؟! و خداوند آمرزنده و مهربان است! (22)

كسانى كه زنان پاكدامن و بى‏ خبر (از هرگونه آلودگى) و مؤمن را متهم می‏سازند، در دنیا و آخرت از رحمت الهى بدورند و عذاب بزرگى براى آنهاست. (23)

در آن روز زبانها و دستها و پاهایشان بر ضد آنها به اعمالى كه مرتكب می‏شدند گواهى می‏دهد! (24)

آن روز، خداوند جزاى واقعى آنان را بى‏كم و كاست می‏دهد; و می‏دانند كه خداوند حق آشكار است! (25)

زنان ناپاك از آن مردان ناپاكند، و مردان ناپاك نیز به زنان ناپاك تعلق دارند; و زنان پاك از آن مردان پاك، و مردان پاك از آن زنان پاكند! اینان از نسبتهاى ناروایى كه (ناپاكان) به آنان می‏دهند مبرا هستند; و براى آنان آمرزش (الهى) و روزى پرارزشى است! (26)

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! در خانه ‏هایى غیر از خانه خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید و بر اهل آن خانه سلام كنید; این براى شما بهتر است; شاید متذكر شوید! (27)

و اگر كسى را در آن نیافتید، وارد نشوید تا به شما اجازه داده شود; و اگر گفته شد: «بازگردید! بازگردید; این براى شما پاكیزه ‏تر است; و خداوند به آنچه انجام می‏دهید آگاه است! (28)

(ولى) گناهى بر شما نیست كه وارد خانه هاى غیر مسكونى بشوید كه در آن متاعى متعلق به شما وجود دارد; و خدا آنچه را آشكار می‏كنید و آنچه را پنهان می‏ دارید، می‏داند! (29)

به مؤمنان بگو چشمهاى خود را (از نگاه به نامحرمان) فروگیرند، و عفاف خود را حفظ كنند; این براى آنان پاكیزه‏ تر است; خداوند از آنچه انجام می‏ دهید آگاه است! (30)

و به آنان با ایمان بگو چشمهاى خود را (از نگاه هوس ‏آلود) فروگیرند، و دامان خویش را حفظ كنند و زینت خود را -جز آن مقدار كه نمایان است- آشكار ننمایند و (اطراف) روسرى‏ هاى خود را بر سینه خود افكنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود)، و زینت خود را آشكار نسازند مگر براى شوهرانشان، یا پدرانشان، یا پدر شوهرانشان، یا پسرانشان، یا پسران همسرانشان، یا برادرانشان، یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان هم‏ كیششان، یا بردگانشان (كنیزانشان)، یا افراد سفیه كه تمایلى به زن ندارند، یا كودكانى كه از امور جنسى مربوط به زنان آگاه نیستند; و هنگام راه رفتن پاهاى خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانیشان دانسته شود (و صداى خلخال كه برپا دارند به گوش رسد). و همگى بسوى خدا بازگردید اى مؤمنان، تا رستگار شوید! (31)

مردان و زنان بى‏ همسر خود را همسر دهید، همچنین غلامان و كنیزان صالح و درستكارتان را; اگر فقیر و تنگدست باشند، خداوند از فضل خود آنان را بى‏ نیاز می‏ سازد; خداوند گشایش ‏دهنده و آگاه است! (32)

و كسانى كه امكانى براى ازدواج نمی‏یابند، باید پاكدامنى پیشه كنند تا خداوند از فضل خود آنان را بى‏ نیاز گرداند! و آن بردگانتان كه خواستار مكاتبه (قرار داد مخصوص براى آزاد شدن) هستند، با آنان قرار داد ببندید اگر رشد و صلاح در آنان احساس می‏كنید (كه بعد از آزادى، توانایى زندگى مستقل را دارند); و چیزى از مال خدا را كه به شما داده است به آنان بدهید! و كنیزان خود را براى دستیابى متاع ناپایدار زندگى دنیا مجبور به خود فروشى نكنید اگر خودشان می‏ خواهند پاك بمانند! و هر كس آنهارا (بر این كار) اجبار كند، (سپس پشیمان گردد، ) خداوند بعد از این اجبار آنها غفور و رحیم است! (توبه كنید و بازگردید، تا خدا شما را ببخشد! ) (33)

ما بر شما آیاتى فرستادیم كه حقایق بسیارى را تبیین می‏كند، و اخبارى از كسانى كه پیش از شما بودند، و موعظه و اندرزى براى پرهیزگاران! (34)

خداوند نور آسمانها و زمین است; مثل نور خداوند همانند چراغدانى است كه در آن چراغى (پر فروغ) باشد، آن چراغ در حبابى قرار گیرد، حبابى شفاف و درخشنده همچون یك ستاره فروزان، این چراغ با روغنى افروخته می‏شود كه از درخت پربركت زیتونى گرفته شده كه نه شرقى است و نه غربى; (روغنش آنچنان صاف و خالص است كه) نزدیك است بدون تماس با آتش شعله‏ ور شود; نورى است بر فراز نورى; و خدا هر كس را بخواهد به نور خود هدایت می‏كند، و خداوند به هر چیزى داناست. (35)

(این چراغ پرفروغ) در خانه‏ هایى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده دیوارهاى آن را بالا برند (تا از دستبرد شیاطین و هوسبازان در امان باشد); خانه‏ هایى كه نام خدا در آنها برده می‏شود، و صبح و شام در آنها تسبیح او می‏گویند… (36)

مردانى كه نه تجارت و نه معامله‏اى آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و اداى زكات غافل نمی‏كند; آنها از روزى می‏ترسند كه در آن، دلها و چشمها زیر و رو می‏شود. (37)

(آنها به سراغ این كارها می‏ روند) تا خداوند آنان را به بهترین اعمالى كه انجام داده‏ اند پاداش دهد، و از فضل خود بر پاداششان بیفزاید; و خداوند به هر كس بخواهد بى حساب روزى می‏دهد (و از مواهب بى‏ انتهاى خویش بهره‏ مند می‏سازد). (38)

كسانى كه كافر شدند، اعمالشان همچون سرابى است در یك كویر كه انسان تشنه از دور آن را آب می‏پندارد; اما هنگامی كه به سراغ آن می‏آید چیزى نمی‏یابد، و خدا را نزد آن می ‏یابد كه حساب او را بطور كامل می‏دهد; و خداوند سریع الحساب است! (39)

یا همچون ظلماتى در یك دریاى عمیق و پهناور كه موج آن را پوشانده، و بر فراز آن موج دیگرى، و بر فراز آن ابرى تاریك است; ظلمتهایى است یكى بر فراز دیگرى، آن گونه كه هر گاه دست خود را خارج كند ممكن نیست آن را ببیند! و كسى كه خدا نورى براى او قرار نداده، نورى براى او نیست! (40)

آیا ندیدى تمام آنان كه در آسمانها و زمینند براى خدا تسبیح می‏كنند، و همچنین پرندگان به هنگامی كه بر فراز آسمان بال گسترده‏اند؟! هر یك از آنها نماز و تسبیح خود را می‏داند; و خداوند به آنچه انجام میدهند داناست! (41)

و از براى خداست حكومت و مالكیت آسمانها و زمین; و بازگشت (تمامی موجودات) بسوى اوست! (42)

آیا ندیدى كه خداوند ابرهایى را به آرامی می‏راند، سپس میان آنها پیوند می‏دهد، و بعد آن را متراكم می‏سازد؟! در این حال، دانه‏هاى باران را می‏بینى كه از لابه‏لاى آن خارج می‏شود; و از آسمان -از كوه‏هایى كه در آن است (ابرهایى كه همچون كوه‏ها انباشته شده‏اند)- دانه‏هاى تگرگ نازل می‏كند، و هر كس را بخواهد بوسیله آن زیان می‏رساند، و از هر كس بخواهد این زیان را برطرف می‏كند; نزدیك است درخشندگى برق آن (ابرها) چشمها را ببرد! (43)

خداوند شب و روز را دگرگون می‏سازد; در این عبرتى است براى صاحبان بصیرت! (44)

و خداوند هر جنبنده‏اى را از آبى آفرید; گروهى از آنها بر شكم خود راه می‏روند، و گروهى بر دو پاى خود، و گروهى بر چهار پا راه می‏روند; خداوند هر چه را بخواهد می‏آفریند، زیرا خدا بر همه چیز تواناست! (45)

ما آیات روشنگرى نازل كردیم; و خدا هر كه را بخواهد به صراط مستقیم هدایت می‏كند! (46)

آنها می‏گویند: «به خدا و پیامبر ایمان داریم و اطاعت می‏كنیم!» ولى بعد از این ادعا، گروهى از آنان رویگردان می‏شوند; آنها (در حقیقت) مؤمن نیستند! (47)

و هنگامی كه از آنان دعوت شود كه بسوى خدا و پیامبرش بیایند تا در میانشان داورى كند، ناگهان گروهى از آنان رویگردان می‏شوند! (48)

ولى اگر حق داشته باشند (و داورى به نفع آنان شود) با سرعت و تسلیم بسوى او می‏آیند! (49)

آیا در دلهاى آنان بیمارى است، یا شك و تردید دارند، یا می‏ترسند خدا و رسولش بر آنان ستم كنند؟! نه، بلكه آنها خودشان ستمگرند! (50)

سخن مؤمنان، هنگامی كه بسوى خدا و رسولش دعوت شوند تا میان آنان داورى كند، تنها این است كه می‏گویند: «شنیدیم و اطاعت كردیم!» و اینها همان رستگاران واقعى هستند. (51)

و هر كس خدا و پیامبرش را اطاعت كند، و از خدا بترسد و از مخالفت فرمانش بپرهیزد، چنین كسانى همان پیروزمندان واقعى هستند! (52)

آنها با نهایت تاكید سوگند یاد كردند كه اگر به آنان فرمان دهى، (از خانه و اموال خود) بیرون می‏روند (و جان را در طبق اخلاص گذارده تقدیم می‏كنند); بگو: «سوگند یاد نكنید; شما طاعت خالصانه نشان دهید كه خداوند به آنچه انجام می‏دهید آگاه است!» (53)

بگو: «خدا را اطاعت كنید، و از پیامبرش فرمان برید! و اگر سرپیچى نمایید، پیامبر مسؤول اعمال خویش است و شما مسؤول اعمال خود! اما اگر از او اطاعت كنید، هدایت خواهید شد; و بر پیامبر چیزى جز رساندن آشكار نیست!» (54)

خداوند به كسانى از شما كه ایمان آورده و كارهاى شایسته انجام داده‏اند وعده می‏دهد كه قطعا آنان را حكمران روى زمین خواهد كرد، همان گونه كه به پیشینیان آنها خلافت روى زمین را بخشید; و دین و آیینى را كه براى آنان پسندیده، پابرجا و ریشه‏ دار خواهد ساخت; و ترسشان را به امنیت و آرامش مبدل می‏كند، آنچنان كه تنها مرا می پرستند و چیزى را شریك من نخواهند ساخت. و كسانى كه پس از آن كافر شوند، آنها فاسقانند. (55)

و نماز را برپا دارید، و زكات را بدهید، و رسول (خدا) را اطاعت كنید تا مشمول رحمت (او) شوید. (56)

گمان مبر كافران می‏توانند از چنگال مجازات الهى در زمین فرار كنند! جایگاه آنان آتش است، و چه بد جایگاهى است! (57)

اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید! بردگان شما، و همچنین كودكانتان كه به حد بلوغ نرسیده‏اند، در سه وقت باید از شما اجازه بگیرند: پیش از نماز صبح، و نیمروز هنگامی كه لباسهاى (معمولى) خود را بیرون می‏آورید، و بعد از نماز عشا; این سه وقت خصوصى براى شماست; اما بعد از این سه وقت، گناهى بر شما و بر آنان نیست (كه بدون اذن وارد شوند) و بر گرد یكدیگر بگردید (و با صفا و صمیمیت به یكدیگر خدمت نمایید). این گونه خداوند آیات را براى شما بیان می‏كند، و خداوند دانا و حكیم است! (58)

و هنگامی كه اطفال شما به سن بلوغ رسند باید اجازه بگیرند، همان گونه كه اشخاصى كه پیش از آنان بودند اجازه می‏گرفتند; اینچنین خداوند آیاتش را براى شما بیان می‏كند، و خدا دانا و حكیم است! (59)

و زنان از كارافتاده‏اى كه امید به ازدواج ندارند، گناهى بر آنان نیست كه لباسهاى (رویین) خود را بر زمین بگذارند، بشرط اینكه در برابر مردم خودآرایى نكنند; و اگر خود را بپوشانند براى آنان بهتر است; و خداوند شنوا و داناست. (60)

بر نابینا و افراد لنگ و بیمار گناهى نیست (كه با شما هم غذا شوند)، و بر شما نیز گناهى نیست كه از خانه‏ هاى خودتان (خانه‏ هاى فرزندان یا همسرانتان كه خانه خود شما محسوب می‏شود بدون اجازه خاصى) غذا بخورید; و همچنین خانه‏ هاى پدرانتان، یا خانه‏ هاى مادرانتان، یا خانه‏ هاى برادرانتان،یا خانه ‏هاى خواهرانتان، یا خانه‏ هاى عموهایتان، یا خانه‏ هاى عمه ‏هایتان، یا خانه‏ هاى دایی هایتان، یا خانه‏ هاى خاله ‏هایتان، یا خانه ‏اى كه كلیدش در اختیار شماست، یا خانه‏ هاى دوستانتان، بر شما گناهى نیست كه بطور دسته‏ جمعى یا جداگانه غذا بخورید; و هنگامی كه داخل خانه‏اى شدید، بر خویشتن سلام كنید، سلام و تحیتى از سوى خداوند، سلامی پربركت و پاكیزه! این گونه خداوند آیات را براى شما روشن می‏كند، باشد كه بیندیشید! (61)

مؤمنان واقعى كسانى هستند كه به خدا و رسولش ایمان آورده‏اند و هنگامی كه در كار مهمی با او باشند، بى‏اجازه او جایى نمی‏روند; كسانى كه از تو اجازه می‏گیرند، براستى به خدا و پیامبرش ایمان آورده‏اند! در این صورت، هر گاه براى بعضى كارهاى مهم خود از تو اجازه بخواهند، به هر یك از آنان كه می‏خواهى (و صلاح می‏بینى) اجازه ده، و برایشان از خدا آمرزش بخواه كه خداوند آمرزنده و مهربان است! (62)

صدا كردن پیامبر را در میان خود، مانند صدا كردن یكدیگر قرار ندهى; خداوند كسانى از شما را كه پشت سر دیگران پنهان می‏شوند، و یكى پس از دیگرى فرار می‏كنند می‏داند! پس آنان كه فرمان او را مخالفت می‏كنند، باید بترسند از اینكه فتنه‏اى دامنشان را بگیرد، یا عذابى دردناك به آنها برسد! (63)

آگاه باشید كه براى خداست آنچه در آسمانها و زمین است; او می‏داند آنچه را كه شما بر آن هستید، و (می‏داند) روزى را كه بسوى او بازمی‏گردند; و (در آن روز) آنها را از اعمالى كه انجام دادند آگاه می‏سازد; و خداوند به هر چیزى داناست! (64)

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا