لغات قرآن با حرف میم

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مِیثَاقَهُمْ

    ترجمه مِیثَاقَهُمْ : عهد و پیمانشان

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مِیرَاثُ

    ترجمه مِیرَاثُ: میراث – به ارث رسیده – آنچه از اموال میت که به بازماندگانش می رسد

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مِیزَانَ

    ترجمه مِیزَانَ: وسیله سنجش وزن- وسیله ای که کالاها با آن ، کیل و یا وزن می‏شوند

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مَیْسِرِ

    ترجمه مَیْسِرِ : قمار

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مَیْسَرَهٍ

    ترجمه مَیْسَرَهٍ : تمکن و دارا شدن

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مَیْسُوراً

    ترجمه مَیْسُوراً: آسان (فقل لهم قولا میسورا بدین معنی است که با ایشان به نرمی حرف بزن ، سخن درشت و خشن مگو و این سفارش را در جائی دیگر به بیانی دیگر فرموده : و اما السائل فلا تنهر…

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مِیعَادَ

    ترجمه مِیعَادَ : وعده

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مِیقَاتُ

    ترجمه مِیقَاتُ : زمان انجام یک کارخاص – وعده گاه (کلمه میقات معنایش نزدیک به معنای کلمه وقت است و تقریبا همان معنا را می‏دهد ، و فرق آن دواین است که : میقات آن وقت معین و محدودی است…

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مِیقَاتِنَا

    ترجمه مِیقَاتِنَا : وعده گاه ما (میقات :وقت معین شده برای عمل است و این کلمه بر مکان معین برای عمل نیز اطلاق می‏شود )

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مِیقَاتُهُمْ

    ترجمه مِیقَاتُهُمْ : وعده گاهشان (میقات :وقت معین شده برای عمل است و این کلمه بر مکان معین برای عمل نیز اطلاق می‏شود )

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مَهِینٌ

    ترجمه مَهِینٌ: خوار و ضعیف – حقیر (از هون است که به معنای ضعف و حقارت است، و منظور فرعون از مهین بودن حضرت موسی (علیه‏السلام) ، فقیر و تهی دست بودن ایشان است)

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مَیْتَهَ

    ترجمه مَیْتَهَ : مرده (کلمه موت به معنای نداشتن حیات واز آثار حیات ، شعور و اراده است لذا به کسی که آثارحیات را هم ندارد مرده می گویند همانطور که خدای عز و جل فرموده : و کنتم امواتا…

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مُهِینٌ

    ترجمه مُهِینٌ : خوار کننده (از هون است که به معنای ضعف و حقارت است )

  • لغتنامه قرآنبدون تصویر

    مُؤْتَفِکَاتِ

    ترجمه مُؤْتَفِکَاتِ : زیر و رو کننده ها (بعضی از مفسرین گفته‏اند : مؤتفکه عبارت است از قراء و آبادیهای قوم لوط که اهل خود را ائتفاک کرد ، یعنی زیر و رو کرد . احتمال هم داده‏اند که مراد…

دکمه بازگشت به بالا