ترجمه عَنَتِ : متواضع شد (فعل ماضی مؤنث از ماده عنوه است و عنوه به معنای ذلت در قبال قهر قاهر است ، و حالتی است که در قیامت هر موجودی در برابر خدای سبحان ، و در قبال ظهور سلطنت الهی او به خود میگیرد و اگر عنوه و ذلت را به صورتها در عبارت “عَنَتِ ﭐلْوُجُوهُ لِلْحَیِّ ﭐلْقَیُّومِ ” نسبت داده ، از این جهت بوده که صورت اولین عضوی است که آثار ذلت در آن نمودار میشود و لازمه این عنوه این است که نتواند مانع حکم خدا ، و نفوذ آن در خلق گردد ، و میان اراده خدا و ایشان حائل شود ، پس هر ارادهای که در باره ایشان بکند اجرا خواهد شد )