لغتنامه قرآن
-
بَلْ
ترجمه بَلْ: بلکه
-
بَلِ
ترجمه بَلِ : بلکه (در عبارت “بَلِ ﭐدَّارَکَ “به دلیل رسیدن دو ساکن به هم حرف لام کسره گرفته است)
-
بَلَاءٌ
ترجمه بَلَاءٌ : آزمایش و امتحان – شناسایی و کشف نهانیها
-
بِلَادِ
ترجمه بِلَادِ : شهرها
-
بَلَاغُ
ترجمه بَلَاغُ : تبلیغ – رساندن – کفایت(کافی بودن)
-
بِغَاءِ
ترجمه بِغَاءِ: زنا (مصدر باب مفاعله از بغی، بغی : طلب کردن حق دیگران از راه تعدی بر آنان)
-
بَقْلِهَا
ترجمه بَقْلِهَا : سبزیجاتش
-
بِغَالَ
ترجمه بِغَالَ : استرها
-
بَغَتْ
ترجمه بَغَتْ: ستم کرد (بغی : طلب کردن حق دیگران از راه تعدی بر آنان)
-
بَغْتَهً
ترجمه بَغْتَهً : ناگهان
-
بَغْضَاءَ
ترجمه بَغْضَاءَ : خشم درونی است که ممکن است با تجاوزات عملی هم همراه باشد و یا نباشد
-
بَغَوْا
ترجمه بَغَوْا: سرکشی و ستم کردند (در مورد واقعیت حتمی : سرکشی و ستم می کنند، بغی : طلب کردن حق دیگران از راه تعدی بر آنان)
-
بُغِیَ
ترجمه بُغِیَ: ستم شد (بغی : طلب کردن حق دیگران از راه تعدی بر آنان)
-
بَغَیٰ
ترجمه بَغَیٰ : ستم کرد (بغی : طلب کردن حق دیگران از راه تعدی بر آنان)