لغات قرآن با حرف فا

فَسَقُواْ

ترجمه فَسَقُواْ : نافرمانی کردند – از محدوده اطاعت خارج شدند(فسق در اصل به معنای بیرون شدن هسته خرما از پوسته است، لذا “فاسق ” به کسی می گویند که از بندگی پروردگار بیرون رفته است )

فُسُوقَ

ترجمه فُسُوقَ: خروج از طاعت و گرایش به معصیت – بیرون رفتن از بندگی – سرپیچی کردن از فرمان پروردگار ( کلمه فسق به معنای بیرون شدن است ، وقتی می‏گویند : فسقت التمره که خرما از پوست خود بیرون…

فَشِلْتُمْ

ترجمه فَشِلْتُمْ : سستی و ترس نشان دادید (اصل آن فشل : ضعف توأم با ترس)

فِصَالًا

ترجمه فِصَالًا: از شیر جدا شدن و شیر ندادن به بچه – فاصله انداختن بین طفل و شیر خوردن

فِصَالُهُ

ترجمه فِصَالُهُ : از شیر جدا شدنش شیر ندادن به او- فاصله انداختن بین او و شیر خوردنش

فَرِیقَانِ

ترجمه فَرِیقَانِ : دو گروه

فَرِیقَیْنِ

ترجمه فَرِیقَیْنِ : دو گروه

فَرْقاً

ترجمه فَرْقاً : جدا کردنی نگفتنی (وصف نا شدنی)

فَزَعُ

ترجمه فَزَعُ : ترس

فُرْقَانَ

ترجمه فُرْقَانَ: جدا سازنده (در قرآن در مورد جدایی حق از باطل استفاده شده است)

فُزِّعَ

ترجمه فُزِّعَ : ترس و فزع از بین برده شد (ماضی مجهول از تفزیع است ، و تفزیع به معنای از بین بردن ترس ، و وحشت از دلهاست )

فَرَّقْتَ

ترجمه فَرَّقْتَ : جدایی انداختی – تفرقه ایجاد کردی

فَزِعَ

ترجمه فَزِعَ : وحشت کرد – ترسید – دچار هراس شد

فِرْقَهٍ

ترجمه فِرْقَهٍ : گروه – قسمت