آیا قرآن کریم به مخالفت مشرکان با اعتقاد به معاد اشاره کرده است؟

آیا قرآن کریم به مخالفت مشرکان با اعتقاد به معاد اشاره کرده است؟

قرآن کریم، درباره این موضوع مى فرماید: (وَ ضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَ نَسِىَ خَلْقَهُ قَالَ مَن یحْىِ الْعِظَـمَ …)[19]؛ و براى ما مثالى زد و آفرینش خود را فراموش کرد و گفت: چه کسى این استخوان ها را زنده مى کند، در حالى که پوسیده است؟
شأن نزول آیه چنین است: مردى از مشرکان به نام «ابى بن خلف» یا «امیه بن خلف» و یا «عاص بن وائل» قطعه استخوان پوسیده اى را پیدا کرد و گفت: «با این دلیل محکم به مخاصمه با محمد(ص) برمى خیزم و سخن او را درباره معاد ابطال مى کنم.» آن را برداشت و نزد پیامبراکرم(ص) آمد و گفت: «چه کسى مى تواند این استخوان هاى پوسیده را از نو زنده کند؟» آیات فوق نازل شد و پاسخ دندان شکنى به او و هم فکران او داد.
منظور از «ضرب المثل» در این جا «ضرب المثل» عادى و تشبیه و کنایه نیست، بلکه بیان استدلال و ذکر مصداق، به منظور اثبات یک مطلب کلى است.
آرى این فرد خیره سر و مغرور فکر مى کرد، دلیل محکمى براى نفى معاد پیدا کرده است و پیامبر اکرم(ص) هیچ پاسخى در برابر این منطق نخواهد داشت، ولى قرآن کریم در پاسخ به او مى فرماید: اگر آفرینش خویش را فراموش نکرده بودى، هرگز به چنین استدلال واهى و سستى دست نمى زدى![20]
—————
[19] یس، آیه 78.
[20] ر.ک: ناصر مکارم شیرازى و همکاران، تفسیر نمونه، ج 18، ص 458.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.