علوم قرآنیپرسش و پاسخ

كدام آیه قرآن به تلقیح ابرها و گیاهان اشاره می کند؟

كدام آیه قرآن به تلقیح ابرها و گیاهان به وسیله بادها اشاره كرده است؟

اگر مى‌خواهید آیه مورد نظرتان را بدانید. پانزدهمین سوره قرآن را پیدا كنید. سپس به آیه 22 مراجعه كنید، حال این بخش از آیه را با هم مى‌خوانیم:
(وارسلنا الریاح لواقع…‌.)؛ ما بادها را براى تلقیح فرستادیم.
در ضمن یادتان باشد كه این آیه نیز یكى از دلایل اعجاز علمى قرآن به شمار مى‌رود، زیرا در زمانى كه مردم از گرده افشانى گل‌ها و گیاهان بهوسیله بادها آگاهى نداشتند به این مطلب اشاره كرده است.
فرق قوانین اسلام كه در قرآن آمده با قوانین اعتبارى كه به دست بشر وضع مى شود چیست؟

از آن جا كه قانون گذار با دستگاه آفرینش همكارى نموده و مى خواهد انسان ها را با تنظیم برنامه خاصى به سوى كمال رهبرى نماید باید شرایط زیر را داشته باشد:
الف) چون هدف قانون گذار، تأمین نیازهاى جسمى و روانى انسان است، باید از همه رموز و اسرار جسمى و روحى او، به طور دقیق آگاه باشد؛ در غیر این صورت، نه تنها به هدف خویش نایل نمى شود كه ممكن است اسباب رشد ناهنجارى را در جامعه به وجود آورد و اگر در یك جا خدمتى كند، در جاى دیگر ضررى جبران ناپذیر وارد مى سازد.
بنابراین، قانون گذار باید در مرحله اول «انسان شناس» ، «جامعه شناس» و «حكیم» باشد و به درستى نیازها و ارتباط هاى او را (رابطه فرد با خود یا انسان ها با خدا) بشناسد و آن گاه به حسب مقتضیات و شرایط فردى و اجتماعى به وضع قوانین اقدام كند.
ب) قانون گذار باید در تدوین و تنظیم قانون كوچك ترین نفعى نداشته باشد تا غریزه «حب ذات» و حس «سودجویى» تأثیر منفى در وضع قوانین نگذارد.
ج) قانون گذار باید به دو بعد عمل و فكر افراد جامعه توجه داشته باشد و همان گونه كه براى اصلاح عملكردها قانون وضع مى كند، براى اصلاح افكار، اعتقادات و ارتقا و رشد اندیشه یك جامعه برنامه ریزى كرده، قوانینى مناسب وضع نماید.
واقعیت این است كه قوانین بشرى به دلیل برخوردار نبودن از شرایط یاد شده دچار دگرگونى و تناقض و تضاد فراوان است و هیچ گاه نتوانسته قدم مؤثرى در رشد و تكامل بشر بردارد.
بنابراین تنها مرجعى كه شرایط یاد شده را به طور كامل دارد، آفریننده انسان و جهان است؛ چرا كه به مخلوقات و مصنوعات خویش آگاهى كامل دارد و از آنها بى نیاز است. قوانین وضع شده او بر خلاف قوانین بشرى استوار و منطبق بر فطرت انسان بوده، هیچ گونه تضاد و تناقضى ندارد و مى تواند انسان را از نزدیك ترین راه به هدف مطلوب برساند.
البته، گذشته از ناتوانى انسان در وضع قوانین جامعه بشرى باید توجه داشت كه رابطه فرد با خداى خویش كه نقش بسیار مهمى در اصلاح و تكامل اجتماع ایفا مى كند، به طور كلى در قوانین وضع شده بشر نادیده گرفته شده است328.
قوانین الهى با تمام ویژگى هاى یاد شده، در قرآن منعكس شده است و همین نكته است كه وجهى از وجوه اعجاز قرآن را ترسیم مى كند كه از آن به «اعجاز تشریعى قرآن» نام برده مى شود؛ البته سخن درباره اعجاز تشریعى قرآن، چه از جهت احكام و چه از جهت اخلاقیات، بسیار گسترده است و ما به صورت كلى از آن یاد كردیم329.
—————
328. ر.ك: جعفر سبحانى، الهیات و معارف اسلامى، ص 183 ـ 185؛ محمدهادى معرفت، علوم قرآنى، ص 433.
329. براى آگاهى بیش تر ر.ك: محمد هادى معرفت، التهمید فى علوم القرآن، ج 6.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.