خانه / اعلام قرآن / ابولهب

ابولهب

ابولهب

عبدالعُزّی ‌بن عبدالمطّلب بن ‌هاشم، مكنی به اباعتیه عموی پیامبر صلی الله علیه وآله و از دشمنان سرسخت حضرت.(1) در توضیح نامش، برخی می گویند عبدالمطلب وی را به جهت زیبایی و برافروختگی چهره چنین نامیده(2) و برخی برای وی فرزندی به ‌نام لهب ذكر كرده‌اند(3)، اما بر پایه روایتی، خداوند او را به این كنیه خوانده؛ چون عاقبت او با آتش است.(4) گویا در میان مردم زمان خویش، ییشتر به كنیه اباعتیه خطاب می ‌شده ‌است.(5) وی پس از بعثت پیامبر صلی الله علیه و آله برخلاف سنت عربی، به سیره خاندان خویش عمل نكرد و به ‌رغم همراهی بنی ‌عبدالمطلب با رسول خدا، او به دیگر تیره ‌های قریش پیوست و از در دشمنی و ستیزگی یا پیامبر صلی الله علیه و اله درآمد و به شیوه ‌های گوناگون به آزار حضرت پرداخت از‌ جمله بر سر رسول خدا شكمبه و خاشاك می ‌ریخت.(6) برای جلوگیری از نفوذ كلام پیامبر صلی الله علیه و آله در پی او حركت و دروغ‌ گویش خطاب می‌كرد. حضرت را ساحر، شاعر و كاهن می‌ خواند و دیگران را نیز از گرویدن به او و اسلام باز می ‌داشت و حتی یك بار همراه همسرش به تحریك دیگران، بر آن شده بودند تا پیامبر را از پای در آورند كه بر جای خشك شدند و به دعای حضرت به حركت درآمدند.(7) سوره مسد صریحاً در نفرین و زشت شماری او و همسرش نازل شد.
____________________
1. المقدسی، البدء و التاریخ، ج‌4، ص‌155.
2. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج1، ص93; تفسیر ابن ‌كثیر، ج4، ص63.
3. سیوطی، الخصائص الكبری، ج‌1، ص‌244.
4. مجلسی، زاد المعاد، ج‌2، ص‌338؛ زمخشری، الكشّاف، ج‌4، ص‌814.
5. رازی، اعلام النبوه، ج‌1، ص‌130.
6. ابن هشام، السیرة النبویه، ج‌2، ص‌415‌ـ‌416؛ ابن اثیر، الكامل، ج‌2، ص‌70.
7. ابن اسحاق، السیر و المغازی، ص‌232؛ طبرسی، مجمع البیان، ج‌7، ص‌322؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی طالب، ج‌1، ص‌77؛ ابن کثیر، البدایة والنهایه، ج‌3، ص‌111.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.