پرسش و پاسخپرسمان قرائت قرآن

آیا با توسل به قرآن مى‌توانیم معنویت را در وجودمان بارور كنیم؟

آیا با توسل به قرآن مجید مى‌توانیم معنویت را در وجودمان بارور كنیم؛ به‌نحوى كه بتوانیم به مراحل بالاى كمال و تزكیه نفس برسیم؟

خداوند متعال مى‌فرماید: (ونُنَزِّلُ مِنَ القُرءانِ ما هُوَ شِفاءٌ ورَحمَةٌ لِلمُؤمِنین)؛ و ما آن‌چه را براى مؤمنان مایه درمان و رحمت است، از قرآن نازل مى‌كنیم…‌.[43]
خداوند متعال قرآن را شفاى آن‌چه در دل‌ها و افكار است و نیز شفاى بیمارى‌هاى جسمانى، معرفى فرموده است. ذات قرآن شفاست و هرگز مرضى در آن راه نمى‌یابد. اگر شخصى به قرآن مراجعه كرد، بدون شفا و درمان باز نمى‌گردد؛ چنان‌كه حضرت‌على(ع) مى‌فرماید: «از این كتاب بزرگ الهى و آسمانى براى بیمارى‌هاى خود شفا و براى حل مشكلاتتان یارى بطلبید، چون در این كتاب، درمان بزرگ‌ترین دردهاست‌…».[44]
هر كس به محضر قرآن شرفیاب شود و آن را بفهمد و بپذیرد و عمل كند، به‌طور قطع مرض‌هاى درونى‌اش از بین مى‌رود. افزون بر این، قرآن كریم در مقام پیش‌گیرى مرض نیز با بیانى رسا و متین سعى مى‌كند تا انسان‌ها به امراض فكرى و قلبى دچار‌نشوند.
قرآن مجید، هم ضعف‌ها و مرض‌هایى را كه مربوط به حكمت نظرى است، با برهان شفا مى‌دهد و هم بیمارى‌هایى را كه مربوط به حكمت عملى است، با تهذیب و تصفیه دل، بهبود مى‌بخشد. قرآن كریم تمام بیمارى‌هاى اعتقادى و اخلاقى انسان را درمان مى‌كند: جهل را كه بدترین بیمارى درونى است، با علم و شك را با یقین، اندوه را با آرامش، ترس را با امید، اضطراب را با عزم و‌… برطرف مى‌سازد؛ هم‌چنین قرآن‌كریم امراض جسمانى را شفا مى‌دهد؛ چنان‌كه در روایات امامان معصوم(ع) بدان اشاره شده است.[45]
بنابراین، انسان با تلاوت و اُنس با قرآن و تفكر و تدبر و سپس عمل به دستورهاى آن مى‌تواند شفاى امراض درونى و حتى جسمى خود را بگیرد.[46]
—————
[43]‌. اسراء، آیه‌82.
[44]‌. نهج‌البلاغه، خطبه 175، ص‌567.
[45]‌. مفاتیح‌الجنان، ص‌802‌ـ‌811.
[46]‌. تفسیر موضوعى، ج‌1، ص‌234‌ـ‌242.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.